CensuurVrij.com
BuitenlandCultuurDe waarheid over Nelson Mandela.

De waarheid over Nelson Mandela.

door

In december eerde de wereld Nelson Mandela als een van de grootste helden van onze tijd. Meer dan 90 staatshoofden eerden Mandela tijdens zijn herdenkingsdienst, een van de grootste in de geschiedenis. De Amerikaanse president Barack Obama noemde hem “de laatste grote bevrijder van de 20e eeuw”.

Maar te midden van al deze lof voor een man die heeft geholpen de blanke regering in Zuid-Afrika ten val te brengen, noemde bijna niemand de nachtmerrie die Zuid-Afrika vandaag de dag kent: verlammende armoede, een ingestort onderwijssysteem, brute aanvallen op blanke boeren, escalerende seksuele aanvallen op kleine meisjes, een aids-epidemie, en zo gaat het nog maar even door.

En dan is er nog Mandela zelf. Hij stond bekend als een “politieke gevangene” voor 27 jaar. Maar waarom zat hij in de gevangenis?

Voordat hij de post-apartheids president van Zuid-Afrika werd in 1994, leidde Nelson Mandela een terroristische organisatie die verantwoordelijk was voor duizenden doden – het grootste deel van de zwart-op-zwarte misdaad. Mandela had ook sterke banden met het communisme, een ideologie die verantwoordelijk was voor meer dood en verderf in de afgelopen eeuw dan welke andere politieke beweging dan ook.

En toch zei Mandela ooit: “Als er een land is dat onuitsprekelijke wreedheden in de wereld heeft begaan, dan is het wel de Verenigde Staten van Amerika. Ze geven niet om mensen.” Deze opvatting weerhield veel Amerikaanse leiders er niet van om Mandela te vergelijken met Washington, Lincoln en Gandhi.

Een nauwkeurigere vergelijking zou zijn met Yasser Arafat, de voormalige, door terroristen gedraaide staatsman die door het Westen enthousiast werd omarmd. Mandela’s kijk op Arafat? “Een van de uitstekende vrijheidsstrijders van deze generatie, die zijn hele leven heeft gegeven aan de zaak van het Palestijnse volk.”

Mandela zei ooit: “Onder een regering van de Communistische Partij zal Zuid-Afrika een land van melk en honing worden. Politieke, economische en sociale rechten zullen niet langer alleen voor blanken gelden. Ze zullen gelijkelijk worden gedeeld door blanken en niet-blanken. Er zal genoeg land en huizen zijn voor iedereen. Er zal geen werkloosheid, honger en ziekte zijn. Werknemers zullen een fatsoenlijk loon verdienen; het vervoer zal goedkoop zijn en het onderwijs zal gratis zijn.” Deze loze belofte benadrukt een andere begraven hoek van de ware Mandela: zijn falen als president.

Echt, Mandela’s verkiezing in 1994 luidde een nieuw tijdperk in dat in het begin veel gewelddadiger had kunnen zijn. Hij wordt rijkelijk geprezen omdat hij niet op zoek is naar wraak op zijn bewakers. De meesten hebben hem ook geprezen voor het feit dat hij er in 1999 vrijwillig voor koos om af te treden, wat zeer ongebruikelijk is in Afrikaanse landen.

Maar naast deze opmerkelijke prestaties, “vertonen de mensen een buitengewoon geheugenverlies”, schrijft R. W. Johnson. “Zijn presidentiële termijn begon met de schietpartijen van het Shell House, toen militanten op het dak van het hoofdkwartier van de Anc de AK-47’s gebruikten om de Inkatha-marsen in de straten van Johannesburg neer te schieten. Mandela weigerde eenvoudigweg de moordenaars of hun wapens in te leveren en probeerde deze massamoord te rechtvaardigen. Vervolgens ontsloeg de regering in het begin van zijn ambtstermijn alle meest ervaren leraren van het land, een klap waar het schoolsysteem nooit meer van hersteld is” (Nationaal Belang, 10 dec. 2013).

Voordat hij aftrad, hield Mandela een radicale toespraak waarin hij suggereerde dat er grote samenzweringen bestonden om de regering omver te werpen. Deze mijlpaal toespraak maakte de weg vrij voor zijn opvolgers om brute repressieve maatregelen te nemen.

Vandaag de dag is Zuid-Afrika een puinhoop. Het is veel gewelddadiger dan onder de apartheid. Het is de afgelopen twee decennia niet beter geworden, het is veel slechter geworden.

In 1980 waren er 128.000 commerciële boeren in Zuid-Afrika. Vandaag de dag zijn het er 40.000. Sinds het einde van de apartheid in 1994 zijn er jaarlijks ongeveer 200 blanke boeren vermoord. Volgens Genocide Watch zijn er 3.000 blanke boeren vermoord door zwarten. Veel van deze moorden zijn ongelofelijk gruwelijk: slachtoffers die achter voertuigen van de ingewanden werden gehaald of dood werden gesleept, moeders die voor de ogen van hun kinderen werden verkracht, baby’s die in heet water werden gekookt.

Twintig blanken per dag worden sinds 1994 in Zuid-Afrika vermoord. Dat moordcijfer is meer dan 100 keer erger dan in Londen.

Dit is de ware “erfenis” die begon met Nelson Mandela in 1994.

“Als je geschokt bent dat je hier niets over gehoord hebt, wees dan niet bang”, schreef Selwyn Duke op 16 december bij American Thinker. “Het is nog minder politiek correct om over de uitroeiing van blanken te praten dan over die van christenen, die momenteel in veel moslimlanden worden vervolgd. De Zuid-Afrikaanse politie is vaak niet geïnteresseerd in het onderzoeken van misdaden tegen blanken (vooral omdat zij sommige van deze misdaden plegen), en de westerse media maakten zich alleen zorgen over de berichtgeving over de Zuid-Afrikaanse blanken wanneer deze gedemoniseerd zouden kunnen worden”.

BRON: The Trumpet

Reageersuls

Nieuwsbrief

Op de sociale media wordt er steeds meer censuur toegepast. Meld jou daarom nu aan voor onze nieuwsbrief!

Contact

Wij geven geen persoonlijke contactgegevens weg!

redactie@censuurvrij.com

Al onze externe websites zijn eigendom van Censuurvrij.com.

Over ons

CensuurVrij.com is een alternatieve nieuwssite die de lezer dagelijks voorziet van nieuws die de mainstream media niet eens haalt. De MSM doet er alles aan om de waarheid van de massa te onthouden. Voor eventuele vragen kun je een bericht sturen naar redactie@censuurvrij.com

Naar Top